Jedynym

absolutnie pozbawionym egoizmu przyjacielem,

jakiego człowiek może posiadać w tym samolubnym świecie,

jedynym

który mu nigdy nie okaże niewdzięczności

ani go nie zdradzi,

jest jego pies.

Pies pozostanie przy człowieku w dobrobycie i ubóstwie,

w zdrowiu i chorobie.

Będzie spał na zimnej ziemi,

smagany przeszywającym wiatrem i szalejącą śnieżycą,

aby tylko być przy swoim panu.

Ucałuje dłoń, na której nie ma dla niego ani kąska strawy,

będzie lizał rany i wrzody,

towarzyszy człowiekowi w tym brutalnym życiu.

Pies strzeże snu swego pana biedaka,

tak jakby był on księciem.

Kiedy wszyscy inni przyjaciele odchodzą,

on pozostaje.

Kiedy znikają bogactwa i dobre imię wali się w gruzy,

on jest tak stały w swojej miłości